vrijdag 6 maart 2020

Verslag 4 maart: ASS en grenzen aangeven

Er waren deze avond 2 gespreksgroepen en na een kort voorstelrondje stelde Sandra Krekel de vraag: kun jij je grenzen aanvoelen? Hier kwamen de volgende reacties op:
·        Blijft maar doorgaan, ze voelt de grens pas als ze pauze neemt. En ze krijgt een signaal in de vorm van hoofdpijn die niet weg te krijgen is met een paracetamol. Alleen een lange rustpauze helpt om van haar hoofdpijn af te komen.
·        Meerdere vrouwen gaven aan dat ze moeten leren om te accepteren dat de grens bereikt is, ze hebben de neiging hun gevoel te negeren of te bagatelliseren
·        Wel voelen maar  moeilijk om te zeggen dat ze overprikkeld is, voelt zich snel schuldig
·        Sommige geven het aan dat ze met een activiteit over hun grenzen gaan maar ontvangen geen begrip waardoor ze maar niets meer zeggen
·        Een vrouw gaf aan dat ze al over haar grens gegaan is door naar het Autivrouwencafé te gaan. Ze zat met zweet en klamme handen. Door het aan te geven zakte dit en voelde ze de mogelijkheid heeft om ervoor te kiezen weg te gaan zodra ze zou willen. Hierdoor lukte het juist om nog te blijven.

Sandra gaf een aantal keren aan hoe overprikkeling bij Neuro typicals ( NT-ers) werkt; soms kan zij in een ontspannend gesprekje met iemand al tot rust komen. De meeste NT-ers herstellen sneller van overprikkeling bij of door drukke activiteiten.
En ook dat het wel lijkt dat andere mensen geen problemen hebben maar dat dit vaak niet zo is.

De manier waarop je zegt dat je over je grens gaat maakt veel uit om begrip te krijgen van de ander.
We spraken over keuzes maken en dat je bij je eigen verjaardag ervoor kan kiezen om die niet te vieren of alleen met je eigen gezin. Iemand gaf aan dat ze bij haar buren had aangegeven dat zij het niet kan opbrengen om bij hun verjaardag(en) aanwezig te zijn.

Tot slot reikten we elkaar tips aan om beter rekening te kunnen houden met je eigen grenzen:
·        Stiltes inbouwen in een gesprek door even ‘niet’ meteen te reageren
·        Iedere dag jezelf eraan te houden om maar 1 (in)spannend ding te doen
·        Mensen om je heen hebben die je begrijpen
·        Je terugtrekken door een spelletje op de smartphone te doen of een kleurboek met potloden mee te nemen als je ergens bent waar je nog wel wat langer zou willen blijven
·        Koptelefoon opzetten zonder muziek aan om je af te sluiten van je omgeving óf jezelf terugtrekken door naar bepaalde muziek te luisteren
·        Bij jezelf te blijven; ‘schijt’ aan de ander te hebben en hierdoor zelf een ‘prettiger persoon’ voor je zelf te blijven
·        Tijd nemen voor jezelf door dingen van je afschrijven
·        Ademhalingstechnieken gebruiken om bij jezelf te blijven (Mindfulness)
·        Je kan mensen ook als een ‘proefkonijn’ gebruiken om iets uit te proberen m.b.t. je grenzen aan te geven
·        Opschrijven van positieve dingen in een dagboek.


Voor de volgende maand, woensdag 1 april is het thema: Slapen en avondrituelen.

Veel mensen met autisme hebben moeite met (in)slapen. Hoe zet je gedachten stil of stop je met gepieker?
Kunnen avondrituelen hierbij helpen. Een ritueel is een manier van handelen die anders is dan andere handelingen; veel mensen hebben vaste rituelen.
Hebben mensen met een ASS méér rituelen dan een NT-er (neuro-typische mens) en wijken deze sterk af?
Herken jij je in het ‘moeten’ uitvoeren van avondrituelen of kun jij ook ‘gewoon’ naar bed gaan zonder rituelen?
Je bent van harte welkom als je hierover wilt praten met andere autivrouwen. 

woensdag 12 februari 2020

Verslag van 5 februari: ASS en alexithymie


Na een korte inleiding over alexithymie en de daarbij behorende kenmerken werd de vraag gesteld of de vrouwen zich herkenden in deze kenmerken.
Eén deelneemster antwoordde hierop dat ze geen fantasie heeft, dit werd door meerdere vrouwen in de groep herkent. Dit leverde o.a. problemen op bij creatieve opdrachten op school. Daarnaast loopt deze vrouw nog weleens aan tegen onbegrip en bagatelliserende reacties van anderen. Men verwacht van een volwassen vrouw meer eigen initiatief.

Voor meerdere vrouwen geldt dat als er meer rust is en minder spanning, zij beter in staat zijn om bij hun fantasie te komen. Hierop vroeg één van de vrouwen zich af of hierbij de piramide van Maslow een rol speelt. Volgens deze theorie is er geen ruimte voor zaken als creativiteit wanneer niet voldaan is aan de basisbehoeften zoals fysieke behoeften, veiligheid en zekerheid. Een logische theorie, al herkent één van de deelneemsters eerder het tegenovergestelde bij zichzelf: zij vlucht juist vaak in de veilige wereld der fantasie. Aan de andere kant heeft ook zij meer moeite met creatief denken wanneer er sprake is van een deadline; dus stress.

Naast een gebrek aan fantasie werden ook de kenmerken van alexithymie betreffende emoties herkent. Sommige vrouwen vinden het moeilijk hun gevoelens te herkennen en te benoemen, al hebben sommige dat in de loop van hun leven wel steeds beter leren doen. Ook is het voor enkele vrouwen moeilijk te beredeneren waarom ze een bepaalde emotie ervaren: ‘ik ben bozig maar waarom?’
Verder vertelde één van de vrouwen moeite te hebben met het woord ‘angst’. Zij associeert het woord ‘angst’ als iets ‘waar je verschrikkelijk bang voor bent’. En ‘ergens bang voor zijn’ , zoals een lichte spanning bijv. voor een tandartsbezoek of een sollicitatiegesprek, is bij haar géén ‘angst; het zijn voor haar twee verschillende dingen.

Wat ook herkend werd in de groep was dat lichamelijke gewaarwordingen niet altijd, of soms vertraagd, worden gekoppeld aan emoties. Eén van de deelneemsters kwam er pas laat achter dat de brok in haar keel, die ze vaak voelde, veroorzaakt werd door haar emoties. Een andere deelneemster koppelt de hartkloppingen die ze soms heeft, vaak vertraagt aan haar gevoelens van stress.



Voor de volgende maand, woensdag 4 maart is het thema: ASS en grenzen aangeven.

Voor mensen met een ASS begint het er vaak mee dat ze niet goed voelen waar de grens ligt. En als je dat wel voelt, dan moet je dat ook nog (op een assertieve manier) over kunnen brengen. Het kan ook zijn dat je zelf over je grenzen gaat, zonder dat iemand dat van je vraagt.
Hoe stel jij je grenzen en hoe geef je die aan? Welke problemen ervaar je daar bij? Wat heb je hier in de loop der jaren over geleerd?
Je bent van harte welkom als je hierover met andere autivrouwen wilt praten.

Interessant om in dit kader te lezen: https://mandyverleijsdonk.wordpress.com/2017/05/10/o-wacht-dat-was-blijkbaar-mijn-grens/


zaterdag 11 januari 2020

Verslag van 8 januari ASS en onrechtvaardigheid


We begonnen de avond met een korte voorstelronde en daarna stelde Sandra de vraag: ‘Herken jij bij jezelf of je een sterk rechtvaardigheidsgevoel hebt’?
Alle 7 aanwezige vrouwen beantwoordden de vraag met een ‘ja’:

Ja: ik reageer op internet als ik vind dat dingen onrechtvaardig zijn. Als anderen niet zijn zoals ik steekt dat.
Ja: of het op de televisie is of iemand persoonlijk is, het maakt niet uit. Ik heb er moeite mee. Als het persoonlijk is, zeg ik er iets van; dit wordt niet altijd in dank afgenomen.
Ja: maar ik heb geleerd om er anders mee om te gaan; niet steeds mensen erop aanspreken want dat geeft mij zelf veel boosheid en spanning. Ik heb veel gekopieerd van andere mensen en doe nu zoveel mogelijk hetzelfde.
Ja: ik vind het o.a. onrechtvaardig dat er veel verschil is tussen arm en rijk in de wereld. Ik ben dan snel boos en kan er lang over door blijven gaan.
Ja: en het vervreemd mij van de dingen rondom mij heen; ik word boos en krijgt dan ook wel bijval van andere mensen als ik iets zeg van een onrechtvaardige situatie. Als het iets persoonlijks is, kan ik er maanden van overstuur zijn.
Ja: m.b.t. politieke zaken en dan vooral als het gaat om dierenleed.
Ja: ik kan ook niet tegen dierenleed en als mensen tegen mij praten op een manier waarbij zij denken te weten wat ik als persoon met autisme nodig heb dan heb ik daar ook veel moeite mee.

Er werd gevraagd of wij bij onrechtvaardigheid er wel iets van zeggen of niets durven te zeggen? Drie personen gaven aan er wel iets van te zeggen en 4 personen durven dat niet.
Het heeft vaak ook te maken met de situatie en ben je mondig en snel genoeg om terug te kunnen reageren bij een tegenreactie?

Vervolgens gingen we verder met de vraag of wij ons rechtvaardigheidsgevoel ervaren als een ‘kracht’ of als een ’last”? Hier kwam naar voren dat 3 vrouwen het zien als een ‘kracht’ en 4 vrouwen het ervaren als een ‘last’.
Er werd gezegd dat als je je eigen mening geeft, dat het dan niet in dank wordt afgenomen en ook al is het een kracht dat het dan toch ook als last wordt ervaren.

We reikten elkaar tips aan m.b.t. hoe om te gaan met het rechtvaardigheidsgevoel:
·        Fantaseren hoe ik het had willen doen. Wat had ik willen zeggen.
·        Niet reageren maar opschrijven helpt mij om te relativeren
·        Tegen jezelf zeggen: ‘stop met het denken dat het onrechtvaardig is’
·        Bewust keuze maken om niet meer boos te reageren, dit steeds weer oefenen
·        Gevoelens bij de ander laten om de andere persoon niet te willen kwetsen (liever mijzelf kwetsen)
·        Eerlijk zijn naar jezelf i.p.v. kritisch zijn op jezelf
·        Frustratie loslaten door middel van mindfulness of meditatie; kijken naar wat wèl allemaal goed gaat.



Voor de volgende maand, woensdag 5 februari is het thema: ASS en alexithymie

Alexithymie betekent letterlijk ‘geen woorden hebben voor emoties’. Mensen die hieraan leiden hebben moeite hun gevoelens moeilijk onder woorden brengen. Ze laten zich bij belangrijke beslissingen niet leiden door emoties en ook niet goed een onderscheid maken tussen verschillende emoties. Ze voelen zich ‘goed’ of ‘slecht’, maar verder?
*Uit onderzoek is gebleken dat ongeveer 10 % van de bevolking alexithymie heeft. Bij mensen met autisme bleek dat om 50 % te gaan. Ook het moeilijk onderscheid maken tussen een gevoel en de bijbehorende lichamelijke gewaarwording hoort erbij. Bij mensen met alexithymie zie je vaak dat ze lichamelijke klachten hebben waar geen oorzaak voor wordt gevonden.
Hoe is dit bij jou, herken jij dit bij jezelf en wil je erover praten dan ben je van harte welkom.

*Bron: https://www.welingelichtekringen.nl/wetenschap/27993/een-op-de-10-mensen-lijdt-aan-alexithymie.html